سلام یه سلام پاییزی از مونتریال سرد.
همون جور که از عنوان پستم هم پیداس می خوام درباره مدرسه بنویسم.
پسر کوچک دیروز من، امروز بزرگ شده و مدرسه (پیش دبستانی) میره. البته زبان من الکن و قلمم قاصر از توصیف حسمه.
همون پسرکی که تا هفته قبلش بعد از 5 سال مهدکودک رفتن، همچنان با رفتن مشکل داشت، الان مشتاق مدرسه رفتنه. (خدایا شکرت، چون واقعا بابت این موضوع استرس داشتم)
اولین روز مدرسه آرش 28 آگوست بود و با بابا هادی رفتن مدرسه البته تازه طرفای ظهر! و گفتن باید از 8.5 بیاد فرداش هم با تاخیر 5 دقیقه ای رفتن که بازم تذکر گرفتن و از روز بعدش پسری با سرویس میره مدرسه و ساعت 7:15 سوار میشه (از این اتوبوس زرد رنگا که تو فیلمهای قدیمی هست) و 4 هم برمیگرده.
ما هم صبح و هم عصر باید باشیم تحویل بدیم و بگیریم و برای زیر سن 8 سال قانونه، البته عین ایران نیست اتوبوس در خونه بیاد و سوار کنه، بچه ها باید به ایستگاه مربوطه برن.
و اما وقتی اتوبوس مدرسه می ایسته بچه ای پیاده یا سوار بشه همه ماشین ها موظف هستن تا پشت اتوبوس ترمز کنن و جلو نزنن در غیر این صورت و مشاهده پلیس جریمه سنگینی داره که با جمع قضایا در طول یکسال بابت همین خطا باید 1000 دلار بدی!
بچه ها برای نهار به سرویس مهدکودک موجود در مدرسه تحویل داده میشن و بابت اون یک ساعت روزی 3.5 دلار باید بپردازیم و البته ناهار رو هم از خونه باید ببرن و اگر صبح ها زودتر از 8.5 و ظهر بعد از 3 تا 6 بخواهیم بچه بمونه باید 7 دلار بدیم و در اون جا نگهش میدارن و دیگه از سرویس خبری نیست. اما خدا را شکر کلاس من 3.5 تموم میشه و جوری میام که میرسم به ایستگاه آرش.
لباس مدرسه اش یه جورایی فرمه. بلوز سفید یا سورمه یا شلوار پارچه ای سورمه ای یا جین تیره.
روز سوم، یه جشن گرفتن که از فرداش مدرسه رسما شروع میشد و والدین هم دعوت بودن، ظهر رفتم مدرسه و بچه ها را آوردن تو حیاط هر کلاس با معلمش و خلاصه راه افتادیم به سمت پارکی که حدود 15 دقیقه پیاده روی بود. توی این فاصله معلم ها سر و صدا و شادی می کردن در بطری های آب خالی ماکارونی، برنج، شن و ماسه و .. ریخته بودن و دست بچه ها بود تا تکون بدن و شادی کنن و خلاصه هی می گفتن سر و صدا کنین جیغ و دست و هورا. تا پارک از سر هر چهار راه و خیابون که میخواستن رد بشن دو سه نفر مسیر ماشین ها رو می بستن تا همه بچه ها رد بشن و چه صبور بودن راننده ها!!! خلاصه کمی تو پارک بودن و این راه را برگشتن. در حیاط مدرسه 10 بازی مختلف برای بچه ها ترتیب داده شده بود و چون هوا خیلی گرم بود مرتب روی سر و صورت بچه ها آب اسپری میکردن، در آخر هم بستنی بهشون دادن و جشن شروع سال تحصیلی اینگونه برگزار شد.
هفته قبل هم جلسه انجمن و مربیان بود. بعد از رای گیری مدیر مدرسه اسم تک تک معلمها (حتی فوق برنامه) را میخوند و معلمها جلو می آمدن و آخر سر هر کس به کلاسش میرفت و والدینی که می خواستن معلم را می رفتن میدیدن. من و دو خانواده دیگر از 10 بچه کلاس، اون روز بودیم و هر کس سر جای بچه خودش نشست و معلم برنامه روزانه و برامون گفت.
درباره آرش میگفت هفته اول و دوم اصلا تکرار هم نمیکرده، اما حالا راحت تکرار میکنه و جملات کوتاه در بیان خواسته هاش رو بیان میکنه و خلاصه خیلی راضی بود و میگفت اینها تا سال بعد خیلی خوب حرف میزنن و ضمنا تاکید داشت تو خونه فقط زبان مادری کار بشه که فراموششون نشه.
مثلا الان آرش میتونه روزهای هفته رو بگه اعداد رو تا 29 بشماره، بگه من خسته ام یا رو فرمم. بگه هوا سرده یا گرمه یا بارونیه. اب میخوام. دستشویی باید برم. لطفا. میتونه تاریخ روز و ماه و سال رو بگه که فکر میکنم برای 20 روز این ها پیشرفت خوبی بوده.
از همه مهمتر اینکه واقعا مدرسه رفتن رو دوست داره و با اشتیاق میره. باز هم خوبه که هر 10 بچه کلاس فرانسه را نمیدونن یا اندک میدونن و هیچ کس به دیگری رجحان نداره.
فقط تنها مشکل ما خوابشه، چون ما هنوز حریف این پسر برای زود خوابیدن شبها نشدیم و حدود 10.5 بعد از کلی جنگولک بازی و یه ساعتی که از خاموشی کل خونه میگذره میخوابه و صبح هم 6:50 باید بیدار بشه که براش سخته و اکثرا گریه میکنه! اما به گفته معلمش سر کلاس خوبه، از وقتی هم میاد خونه میخواد "بن تن" بشه و خدمت ما برسه!!!!
اینجا در ماه معمولا دو روزی مدرسه تعطیله و یک روزش هم جمعه بود که برای اون روز مهدکودک برنامه ای داشت که ما چون کلاس داشتیم باید پسر رو میفرستادیم. هزینه 15 دلاری را پرداخت کردیم و صبح و عصر هم که به علت تعطیلی مدرسه سرویس نبود خودمون بردیم و آوردیم. خلاصه مراسم بلال خورون و پوست کنی بلال داشتن و ناهار هم بهشون پیتزا و بلال و آب سیب داده بودن که خیلی به پسری خوش گذشته بود.
هفته ای نیم ساعت هم معلم موسیقی دارن که بهشون اجازه داده بود با ارگ آهنگ!!! بزن و باز خیلی به آرش خوش گذشته بود.
تو کلاسشون هم دو کامپیوتر هست که به بچه ها تایپ کردن رو یاد میدن.
دیگه چیز خاصی یادم نمیاد. عکساش رو هم میذارم در ادامه مطلب.
هوا اینجا چند روزی است به شدت سرد شده و افتادم دنبال خرید لباس گرم ;)
هفته قبل از طرف کلاس ما رو بردن باغ سیب و سیب چیدیم و خوردیم آوردیم که کلی خوش گذشت. جای همه دوستای خوبم خالی.
پیشاپیش آغاز مهر ماه و شروع مدارس مبارک.
ادامه مطلب را مطالعه کنید
) را از وب سانای عزیزم برداشتم و خیلی بهش ایمان دارم رو میزارم:
